29.9.14

λύπη

Κι άμα στο λίγο έσφαλες, αγαπημένη,
μη ξεπουλάς το δώρο,
το πολύτιμο




Σαν αέρας γυρίζεις
μια ζωή χαραμίζεις
περπατάς στα χαμένα
δεν πιστεύεις κανένα, δε μιλάς.
.
.
 Δε πιστεύεις κανέναν
Δε φοβάσαι κανένα
μες στο ψέμα σου πέφτεις
με κοιτάζεις και πέφτεις και γελάς

28.9.14

της Μάνας το φιλί

Περιπλανώμενος σε γη
Ανέραστη, απόκαμα
Ρίζες τα πόδια
Άγκυρα μαύρη η καρδιά
Μόνος, μια τόση δα αχτίδα
Υπόφωτη, αχνή,
Θύμησες φέρουσα αγαθές, Σέ
Ικετεύω, μή φείδου,
Αγαθή Ελευθερώτρια.



ΤΡΙΦΩΝΟ - Νυχτοπαίδι


Σ όποια γη σε πιάσει η νύχτα, νυχτοπαίδι μου
να χεις την πνοή μου ασπίδα και μαχαίρι μου
να μετρούν τα βήματά σου αγγέλων φτερά
και τα μαύρα κρίματά σου να πετάξουν σαν πουλιά
γρήγορα μακριά





(Κι άμα με πεις μωρό, δεκάχρονο παιδί, θα συμφωνήσω. Κι ακόμα παρακάτω... είθε)

27.9.14

Ναι, αμήν, έρχου




Ένα θέλω μόνο - Τρίφωνο

 
 μη φοβηθείς ούτε στιγμή
κι αν σε τρομάζουν οι καιροί