10.12.13

Ίκαρος

Άνοιξα φτερά, ψηλά να φτάσω
από τη φυλακή του εγώ μου βγήκα
φως μου τα μάτια σου κοντά τους με τραβούσαν.
Ω! πόσο όμορφα είναι να πετάς ελεύθερος,
να μη φοβάσαι πια, να μη κοιτάζεις πίσω…

Άπειρος όμως πιο ψηλά ανέβηκα,
ήρθα κοντά σου σαν πεταλούδα στο κερί
κι όταν συνέβη το αναπόφευκτο,
τότε μονάχα είδα το χάος που με χώριζε απ΄ τη γη.

Γιατί η ιστορία του Ίκαρου επαναλαμβάνεται
κάθε που την ελευθερία διαδέχεται η πτώση,
η άγρια επιστροφή στα τετριμμένα…

Τώρα πια νόημα δεν έχει ο πόνος
αλλά η αναζήτηση της χίμαιρας,
της απύθμενης ματιάς σου το πλέριο φως
που πια αναζητώ σε κάθε πρόσωπο, σε κάθε βλέμμα.

Αυτό πρέπει να είναι το νόημα της λύτρωσης,
η αναζήτηση και πάλι της αγάπης!

31-1-05

Δεν υπάρχουν σχόλια: