24.2.13

ό,τι κρατάς σε κρατεί


Αν η όραση της ηλιαχτίδας είναι έγκλημα,
αν  η παράδοση στο άπλετο φως σάς σκανδαλίζει,
αν η αγάπη δεν ταιριάζει στα συστήματα που χτίσατε,
καταδικάστε με!

Κι έπειτα,
το χρόνο αφήστε
και δύο μάτια αθώα, παιδικά
κριτές να γίνουν…
το αντέχετε;

Όσο υπάρχουν παιδικά, καθάρια βλέμματα,
όσο υπάρχουνε παιδιά, απρόσβλητα από υποκρισία,
θα ελπίζω σ’ ένα νεύμα κατανόησης
και στο άπειρο έλεος εκείνου που δεν χώρεσε,
ούτε ποτέ του θα χωρέσει ανθρώπου νους.
και θά 'μαι ήρεμος…

(2005)



Τούτη τη νοσταλγία
της σπίθας της παιδικής
τη ριζωμένη κατάβαθα
απ`την αρχή του χρόνου
- που ατίθαση γελά
σχήματα και κανόνες-
κρατώ...
και με κρατεί.



Κότσιρας - και πάλι παιδί

Δεν υπάρχουν σχόλια: