27.1.13

τα καλύτερα είναι εδώ και τώρα

Είχα να τη δω ένα χρόνο, έλειπε για σπουδές (υποψήφια Διδάκτωρ σε Σχολή της Ευρώπης, και πάλι θα φύγει). Και φυσικό είναι να διηγηθούμε και να αναλύσουμε όλα όσα έχουν συμβεί και έχουμε περάσει τον τελευταίο χρόνο, αλλά και να θυμηθούμε όσα έχουμε ζήσει στην πολύχρονη περίοδο της φιλίας μας. Και κάπου προς το τέλος της μαραθώνιας συνάντησης, πετάει το εκπληκτικό:
- Ξέρεις τελικά τι διαπιστώνω; πως παρόλο που δεν έχουμε όλα όσα θα επιθυμούσαμε, τελικά περνάμε την καλύτερη φάση της ζωής μας! Εμένα μου λείπει μια δουλειά, εσένα μια αγκαλιά, κάποιον άλλο κάτι άλλο... όμως έχουμε τόσα όμορφα πράγματα στη ζωή μας, που είναι κρίμα να μη τα χαιρόμαστε και να τα καταστρέφουμε, επειδή σκεφτόμαστε αυτό που μας λείπει. Έχω αποδεχτεί μερικά πράγματα, και πλέον απολαμβάνω την κάθε στιγμή: τη διαδρομή από το σπίτι στη Σχολή, την εναλλαγή των χρωμάτων στον ουρανό... τις προάλλες έβλεπα το χιόνι που έπεφτε έξω από το παράθυρο τις κουζίνας. Αντί να αρχίσω να κατεβάζω καντήλια -όπως έκανα πριν- επειδή θα γλιστράνε οι δρόμοι, επειδή κάνει κρύο κλπ, έβαλα την καρέκλα και έκατσα και το χάζευα. Τι κάνεις ρε Θεέ, είπα, τι ομορφιά είναι αυτή!
- Έτσι είναι, αλλά όταν λες «έχω αποδεχτεί μερικά πράγματα» τι εννοείς;
- Έχω αποδεχτεί ότι ποτέ η ζωή δεν είναι τέλεια. Πάντα κάτι θα μας λείπει και επίσης, αυτό που βλέπουμε στους άλλους και το ζηλεύουμε, ίσως πολλές φορές να μην είναι τόσο καλό όσο φαίνεται ή να μην είναι τόσο καλό για μας, τουλάχιστον τη δεδομένη στιγμή.
- Σωστά. Πρέπει να φύγω, έχω να γράψω στο μπλογκ....
- Ωραία δικαιολογία... πάλι σαχλαμάρες θα γράψεις;
- Όχι. Αυτή τη φορά θα γράψω αυτά που μόλις μου είπες..!

Στο δρόμο τα σκεφτόμουνα και τα ξανασκεφτόμουνα... Άλλωστε στο ίδιο συμπέρασμα και στην ίδια στάση έχω καταλήξει τον τελευταίο καιρό. Η ζωή είναι μικρή. Και αντί να χάνουμε τις μέρες μας κοιτώντας είτε στο παρελθόν, είτε στο μέλλον που δεν έρχεται όπως το ονειρευόμαστε, καλύτερα είναι να απολαμβάνουμε όλα τα καλά που έχουμε γύρω μας. Οι ευκαιρίες είναι πολλές, και ανανεώνονται καθημερινά.

Αφού λοιπόν το μέλλον δεν το γνωρίζουμε, ας απολαύσουμε το παρόν!


2 σχόλια:

Christina Leli είπε...

Ωραια φτερουγισατε αποψε κυριε Ικαρε! Καπως ετσι το παλευουμε νομιζω ολοι να ζουμε...ε τωρα, αν παρασυρομαστε και απο λιγη γκρινια ποτε ποτε, δεν πειραζει! Δικαιωμα στη μιζερια! Αρκει να ειναι περαστικο και να θυμομαστε να κοιταμε ξανα τον ηλιο!

icarus είπε...

Όπως ακριβώς τα λέτε, πεταλουδο-Χριστίνα! Όσο δεν ξεχνάμε πως πάνω από τα σύννεφα λάμπει ο ήλιος, έχουμε πολλές ελπίδες :)