18.1.13

το σωστό στο λάθος


Είναι φορές που η ζωή μας, οι σκέψεις, οι αποφάσεις, ταλαντεύονται ανάμεσα στο «πρέπει» και το «θέλω». Που η καρδιά γνωρίζει, μα το μυαλό (ή οι γύρω μας) λέει  πως είναι λάθος....

Άλλοτε δειλιάζουμε μπροστά στο τόλμημα, ή υποκύπτουμε στη φωνή της λογικής. Κάποιες φορές τολμούμε, να εξερευνήσουμε το άγνωστο, να ζήσουμε το όνειρο, να γευτούμε τις συνέπειες -ευχάριστες ή μη.

Σε κάθε περίπτωση, είναι γεγονός ότι:
1. η επιλογή είναι δική μας και μόνο δική μας, όσο και αν «πιεζόμαστε» από σκέψεις ή φόβους δικούς μας ή από τα λόγια ή τα «θέλω» τρίτων
2. τα χρονικά περιθώρια που μπορούμε να αναβάλλουμε μια τέτοια απόφαση είναι πολύ μικρά και μοιραία είτε θα πρέπει να επιλέξουμε ποιό κομμάτι του εαυτού μας θα αρνηθούμε είτε θα εγκλωβιστούμε σε καταστάσεις που θα επιβάλλουν άλλοι για μας ή ακόμα τα ίδια τα γεγονότα και
3. στην περίπτωση που φανούμε αναποφάσιστοι ή δειλοί, το ερώτημα μήπως κάναμε τελικά λάθος θα μας συνοδεύει αμείλικτο.

Στους ανθρώπους που μου ενέπνευσαν να τολμήσω κάθε τι πέρα από τη λογική, ενάντια στα «πρέπει» και σε στημένους κώδικες δεοντολογίας ή ηθικής (ακόμα και αν κάποιες φορές αυτό είχε επώδυνα αποτελέσματα), στους απόντες πλέον από τη ζωή μου αλλά και σε εκείνους που συνεχίζουν να είναι κοντά και όσους ήρθαν πρόσφατα, ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!





Εσύ μου θύμησες πως είναι
να θες με όλη την καρδιά σου
να βρίσκεις πάλι τα όνειρα σου μέσα στο φιλί.

Εσύ μου θύμησες πως είναι
να μη σου κρύβει το μυαλό σου
πως όλα είναι για καλό σου
να φτάνεις στην πηγή

Ναι..
Και να πίνεις νερό να ρωτάς τον καιρό
και να μπάινεις με φόρα στα τρένα
στο ταξίδι η ζωή να σε παίρνει μαζί
τα δικά σου να βρίσκεις στα ξένα.

Δεν θα μάθεις ποτέ τι σημαίνεις για μένα..

Εσύ μου θύμησες πως είναι
να αρπάζεις τη ζωή απ' το χέρι
βαθιά να βάζεις το μαχαίρι μέσα στην πληγή.

Μου θύμησες ξανά πως είναι
να διώχνεις τη ντροπή απ'το πάθος
να βρίσκεις το σωστό στο λάθος μες στη διαδρομή.

Ναι..
Και να πίνεις νερό
να ρωτάς τον καιρό
και να μπαίνεις με φόρα στα τρένα
Στο ταξίδι η ζωή
να σε παίρνει μαζί
τα δικά σου να βρίσκεις στα ξένα.

Δεν θα μάθεις ποτέ τι σημαίνεις για μένα..
Δεν θα μάθεις ποτέ τι σημαίνεις για μένα..

Εσύ μου θύμησες πως είναι
να ανοίγεται μπροστά στο χάρτη
για δυό ανθρώπους μονοπάτι
αντί για την φθορά η αγάπη

Εσύ μου θύμησες πως είναι..



2 σχόλια:

Christina Leli είπε...

Σαν Πεταλουδα γνησια, περασα να αφησω κι εγω ενα φτερουγισμα! Πολυ μου αρεσουν οι ετικετες που εχεις δωσει στις αναρτησεις σου!
Καλη χρονια ευχομαι, γεματη ηλιαχτιδες και φτερουγισματα, με οσο το δυνατον λιγοτερα δακρυα και πικρα!

icarus είπε...

Χριστίνα, ευχαριστώ για την επίσκεψη!
Εύχομαι και σε σένα Καλή Χρονιά!
Κάποιες φορές τα δάκρυα είναι χρήσιμα... καθαρίζουν τα μάτια ;)
Η συννεφιά πέρασε πια! :-)