27.1.13

τα καλύτερα είναι εδώ και τώρα

Είχα να τη δω ένα χρόνο, έλειπε για σπουδές (υποψήφια Διδάκτωρ σε Σχολή της Ευρώπης, και πάλι θα φύγει). Και φυσικό είναι να διηγηθούμε και να αναλύσουμε όλα όσα έχουν συμβεί και έχουμε περάσει τον τελευταίο χρόνο, αλλά και να θυμηθούμε όσα έχουμε ζήσει στην πολύχρονη περίοδο της φιλίας μας. Και κάπου προς το τέλος της μαραθώνιας συνάντησης, πετάει το εκπληκτικό:
- Ξέρεις τελικά τι διαπιστώνω; πως παρόλο που δεν έχουμε όλα όσα θα επιθυμούσαμε, τελικά περνάμε την καλύτερη φάση της ζωής μας! Εμένα μου λείπει μια δουλειά, εσένα μια αγκαλιά, κάποιον άλλο κάτι άλλο... όμως έχουμε τόσα όμορφα πράγματα στη ζωή μας, που είναι κρίμα να μη τα χαιρόμαστε και να τα καταστρέφουμε, επειδή σκεφτόμαστε αυτό που μας λείπει. Έχω αποδεχτεί μερικά πράγματα, και πλέον απολαμβάνω την κάθε στιγμή: τη διαδρομή από το σπίτι στη Σχολή, την εναλλαγή των χρωμάτων στον ουρανό... τις προάλλες έβλεπα το χιόνι που έπεφτε έξω από το παράθυρο τις κουζίνας. Αντί να αρχίσω να κατεβάζω καντήλια -όπως έκανα πριν- επειδή θα γλιστράνε οι δρόμοι, επειδή κάνει κρύο κλπ, έβαλα την καρέκλα και έκατσα και το χάζευα. Τι κάνεις ρε Θεέ, είπα, τι ομορφιά είναι αυτή!
- Έτσι είναι, αλλά όταν λες «έχω αποδεχτεί μερικά πράγματα» τι εννοείς;
- Έχω αποδεχτεί ότι ποτέ η ζωή δεν είναι τέλεια. Πάντα κάτι θα μας λείπει και επίσης, αυτό που βλέπουμε στους άλλους και το ζηλεύουμε, ίσως πολλές φορές να μην είναι τόσο καλό όσο φαίνεται ή να μην είναι τόσο καλό για μας, τουλάχιστον τη δεδομένη στιγμή.
- Σωστά. Πρέπει να φύγω, έχω να γράψω στο μπλογκ....
- Ωραία δικαιολογία... πάλι σαχλαμάρες θα γράψεις;
- Όχι. Αυτή τη φορά θα γράψω αυτά που μόλις μου είπες..!

Στο δρόμο τα σκεφτόμουνα και τα ξανασκεφτόμουνα... Άλλωστε στο ίδιο συμπέρασμα και στην ίδια στάση έχω καταλήξει τον τελευταίο καιρό. Η ζωή είναι μικρή. Και αντί να χάνουμε τις μέρες μας κοιτώντας είτε στο παρελθόν, είτε στο μέλλον που δεν έρχεται όπως το ονειρευόμαστε, καλύτερα είναι να απολαμβάνουμε όλα τα καλά που έχουμε γύρω μας. Οι ευκαιρίες είναι πολλές, και ανανεώνονται καθημερινά.

Αφού λοιπόν το μέλλον δεν το γνωρίζουμε, ας απολαύσουμε το παρόν!


18.1.13

το σωστό στο λάθος


Είναι φορές που η ζωή μας, οι σκέψεις, οι αποφάσεις, ταλαντεύονται ανάμεσα στο «πρέπει» και το «θέλω». Που η καρδιά γνωρίζει, μα το μυαλό (ή οι γύρω μας) λέει  πως είναι λάθος....

Άλλοτε δειλιάζουμε μπροστά στο τόλμημα, ή υποκύπτουμε στη φωνή της λογικής. Κάποιες φορές τολμούμε, να εξερευνήσουμε το άγνωστο, να ζήσουμε το όνειρο, να γευτούμε τις συνέπειες -ευχάριστες ή μη.

Σε κάθε περίπτωση, είναι γεγονός ότι:
1. η επιλογή είναι δική μας και μόνο δική μας, όσο και αν «πιεζόμαστε» από σκέψεις ή φόβους δικούς μας ή από τα λόγια ή τα «θέλω» τρίτων
2. τα χρονικά περιθώρια που μπορούμε να αναβάλλουμε μια τέτοια απόφαση είναι πολύ μικρά και μοιραία είτε θα πρέπει να επιλέξουμε ποιό κομμάτι του εαυτού μας θα αρνηθούμε είτε θα εγκλωβιστούμε σε καταστάσεις που θα επιβάλλουν άλλοι για μας ή ακόμα τα ίδια τα γεγονότα και
3. στην περίπτωση που φανούμε αναποφάσιστοι ή δειλοί, το ερώτημα μήπως κάναμε τελικά λάθος θα μας συνοδεύει αμείλικτο.

Στους ανθρώπους που μου ενέπνευσαν να τολμήσω κάθε τι πέρα από τη λογική, ενάντια στα «πρέπει» και σε στημένους κώδικες δεοντολογίας ή ηθικής (ακόμα και αν κάποιες φορές αυτό είχε επώδυνα αποτελέσματα), στους απόντες πλέον από τη ζωή μου αλλά και σε εκείνους που συνεχίζουν να είναι κοντά και όσους ήρθαν πρόσφατα, ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!





Εσύ μου θύμησες πως είναι
να θες με όλη την καρδιά σου
να βρίσκεις πάλι τα όνειρα σου μέσα στο φιλί.

Εσύ μου θύμησες πως είναι
να μη σου κρύβει το μυαλό σου
πως όλα είναι για καλό σου
να φτάνεις στην πηγή

Ναι..
Και να πίνεις νερό να ρωτάς τον καιρό
και να μπάινεις με φόρα στα τρένα
στο ταξίδι η ζωή να σε παίρνει μαζί
τα δικά σου να βρίσκεις στα ξένα.

Δεν θα μάθεις ποτέ τι σημαίνεις για μένα..

Εσύ μου θύμησες πως είναι
να αρπάζεις τη ζωή απ' το χέρι
βαθιά να βάζεις το μαχαίρι μέσα στην πληγή.

Μου θύμησες ξανά πως είναι
να διώχνεις τη ντροπή απ'το πάθος
να βρίσκεις το σωστό στο λάθος μες στη διαδρομή.

Ναι..
Και να πίνεις νερό
να ρωτάς τον καιρό
και να μπαίνεις με φόρα στα τρένα
Στο ταξίδι η ζωή
να σε παίρνει μαζί
τα δικά σου να βρίσκεις στα ξένα.

Δεν θα μάθεις ποτέ τι σημαίνεις για μένα..
Δεν θα μάθεις ποτέ τι σημαίνεις για μένα..

Εσύ μου θύμησες πως είναι
να ανοίγεται μπροστά στο χάρτη
για δυό ανθρώπους μονοπάτι
αντί για την φθορά η αγάπη

Εσύ μου θύμησες πως είναι..



8.1.13

στοιχειο-θεσία

Γη, αέρας, φωτιά, νερό...
όραση, αφή, ακοή, κίνηση...
νότα, σύνθεση, μελωδία, πανδαισία!

Γιατί τα μικρά, τα αντίθετα, 
κάθε στοιχείο και όλα μαζί
συνθέτουν την αρμονία
και την ομορφιά!



Elements- Dubstep Violin Original- Lindsey Stirling




2.1.13

γλυκοχάραμα

Τον τελευταίο καιρό κάτι φαίνεται να αλλάζει. Πόσο άλλωστε μπορεί να διαρκέσει η νύχτα; 
Χαράζει... 
και στην τελική, αντί να κατηγορούμε το σκοτάδι, φτάνει μια σπίθα, ένα κερί αναμμένο για να το ξορκίσει!

Έχει και η νύχτα τη σπουδαιότητά της: εκεί που κάθεσαι και νιώθεις μόνος, κάποια στιγμή σηκώνεις τα μάτια ψηλά και διαπιστώνεις πως ο ουρανός είναι γεμάτος αστέρια. Γιατί ποτέ μα ποτέ δεν είμαστε απολύτως μόνοι, όσο υπάρχουν άνθρωποι δίπλα μας. Αρκεί να τους κοιτάξουμε, αρκεί να τους προσέξουμε.

Άλλωστε, ο καθένας είναι ένα αστέρι -μικρό ή μεγάλο δεν έχει σημασία- στα μάτια των φίλων του.

Η ζωή δεν γυρίζει πίσω, και σίγουρα η όποια πορεία της έχει το σκοπό της.
Σήκω! 
κοίτα μπροστά.
τεντώσου και λάμψε αυτό το ξεχωριστό που έχεις! 

Καλή Χρονιά!




We're on our way to next train station
Passing fields, my mind is wondering of,
they don't mean much to me
Happy is a silly word if you
Think about all the joy we had
There's so much left to see

Is happiness a word without meaning?
heaven a place in utopia?

But in the end, we keep on moving
Reverse is not, it's not part of our style
Forward is the only way

Is happiness a word without meaning
heaven a place in utopia?

We cannot shout silently
We shouldn't run away so slowly
There's so much left for us to do
We got to figure out
If happiness has no meaning
if heaven is part of utopia

If happiness has no meaning
If heaven is part of utopia,
utopia, utopia, utopia, utopia