2.11.12

ηλιαχτίδα

Χάσαμε το χρόνο μας 
να αναζητούμε τα κομμάτια της ψυχής μας....
Λες και η ψυχή μπορεί να κοπεί σε κομμάτια: 
ή είναι εδώ ή δεν είναι!

Χάσαμε χρόνο και δυνάμεις 
αναπολώντας τα περασμένα, 
άλλοτε με θλίψη, άλλοτε με οργή. 
Και ξεχάσαμε να ζήσουμε το παρόν, 
που πριν ακόμα έρθει γίνεται παρελθόν...

Κι άμα το τώρα είναι ζοφερό, 
έχει και το σκοτάδι -και η σιωπή- να σε διδάξει.
Κι άμα αργεί η ηλιαχτίδα, 
μη τα βάζεις με τους καιρούς: 
άναψε μια σπίθα από τη δικιά σου! 
Κι αντί να φωνάζεις στους απόντες, 
πιάσε κουβέντα με τον εαυτό σου 
ή αφουγκράσου τη σιωπή... έχει πολλά να πει.

Άλλωστε, όσο μεγάλη και ψυχρή κι αν είναι η νύχτα, 
δε μπορεί, το χάραμα θα έρθει. 
Μόνο θυμήσου: η νύχτα 
ξέρει να πλανεύει ακόμα 
και τους πιο έμπειρους πλοηγούς.
Για να απολαύσεις την πανδαισία της χαραυγής, 
θα πρέπει να κοιτάς προς την Ανατολή!





Χάθηκα ξανά σε λαβυρίνθους κι έχασα καιρό 

Να σ'αναζητώ άμοιρη ψυχή μου 
Έχασα καιρό άμοιρη ψυχή μου 
Θεέ μου πώς ποθώ μιαν ηλιαχτίδα 
Ταίρι φωτεινό νά 'χω φυλαχτό 
Σε ηλιόλουστη πατρίδα 
Σε ταξίδι μυστικό 
Με ουράνια πυξίδα 

Θέλω να σε βρω να σου ζητήσω μια πνοή 
Θέλω να ντυθώ του έρωτά σου τη μορφή 
Θέλω να χαρώ μαζί σου την ανατολή 
Φως μου ακριβό, αχ μη σπαταληθείς ανώφελα 

Σβήνω και ξεχνώ τα περασμένα 
Ένα πρωινό όλα θά 'ναι αλλιώς 
Τα κομμάτια μου ενωμένα 
Θά 'χω δρόμο ανοιχτό 
Και στο πλάι μου εσένα 

Θέλω να σε βρω να σου ζητήσω μια πνοή 
Θέλω να ντυθώ του έρωτά σου τη μορφή 
Θέλω να χαρώ μαζί σου την ανατολή 
Φως μου ακριβό, αχ μη σπαταληθείς ανώφελα



Δεν υπάρχουν σχόλια: