22.6.12

Κινούμαι με ποδήλατο



Είναι ασφαλές; και ειδικά στις μεγάλες πόλεις;
Ποτέ δεν είσαι 100 % ασφαλής στον δρόμο, είτε βρίσκεσαι μέσα σε όχημα, είτε είσαι πεζός, είτε χρησιμοποιείς ποδήλατο.
Ευχής έργο θα ήταν να έχουμε παντού ποδηλατόδρομους, όπως συμβαίνει σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές χώρες. Ας μη μιλήσω βέβαια για την παντελή ακαταλληλότητα πολλών ελληνικών "ποδηλατόδρομων".... ούτε για την κυριολεκτική κατοχή τους από παρκαρισμένα ή εν κινήσει αυτοκίνητα, ή από κάδους απορριμμάτων, ή από πεζούς κλπ.
Πέρα όμως από αυτό, το βασικότερο είναι να διαθέτουν όλοι (πεζοί - ποδηλάτες - εποχούμενοι) σωστή κυκλοφοριακή αγωγή. Και επειδή στη χώρα πυ ζούμε, δυστυχώς, δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για τη σωστή κυκλοφοριακή συμπεριφορά των άλλων, αυτό που μαθαίνει ο καθένας που θέλει να προστατέψει όσο γίνεται καλύτερα τον εαυτό του είναι να κινείται σωστά αλλά και προνοητικά.
Προσωπικά, πριν βγω στους δρόμους με το ποδήλατο, έψαξα να βρω οδηγίες για ασφαλή οδήγηση. Τις πρώτες φορές ομολογώ ότι φοβόμουν λίγο την κίνηση, ειδικά στις περιπτώσεις που δε μπορούσα να αποφύγω τους κεντρικούς δρόμους. Γρήγορα όμως ανακάλυψα τις εναλλακτικές μιας διαδρομής που εύκολα προσφέρονται σε ένα ποδήλατο, και επίσης ότι το μυστικό για να μη φοβάσαι την κίνηση είναι να νιώσεις ότι αποτελείς κι εσύ μέρος αυτής. Άλλωστε, το ποδήλατο δεν παύει να είναι ένα δίτροχο όχημα, σαφώς πιο αργό από το μηχανάκι ή το αυτοκίμητο, αλλά πάντα όχημα, το οποίο οφείλει να υπακούει στους κανόνες του Κ.Ο.Κ. αλλά και απολαμβάνει την προστασία των διατάξεών του.
 Τώρα, σε ότι αφορά μερικές πρακτικές συμβουλές σωστής κυκλοφοριακής συμπεριφοράς αλλά και αυτοπροστασίας του ποδηλάτη, αντιγράφω από τη σελίδα της Ελληνικής Αστυνομίας:


Τι προσέχω όταν κυκλοφορώ στο δρόμο…

- Ποδηλατώ χρησιμοποιώντας σωστά το οδικό δίκτυο.
- Αξιολογώ τον κίνδυνο της περιοχής που ποδηλατώ κάθε στιγμή.
- Ποδηλατώ με δεδομένο ότι οι υπόλοιποι οδηγοί δεν προσέχουν και επομένως θα πρέπει να προσέχω εγώ.
- Φοράω πάντα κράνος και προστατευτικά στους αγκώνες και τα γόνατα.
- Αφήνω πάντα περιθώριο από το έρεισμα, το πεζοδρόμιο, το άκρο του οδοστρώματος και τα κινούμενα, σταματημένα ή παρκαρισμένα οχήματα.
- Ελέγχω και «σαρώνω» τον δρόμο σε όλες τις κατευθύνσεις, ακόμη και αν κινούμαι ευθεία.
- Ελέγχω πριν περάσω την διασταύρωση, ακόμη και όταν το φανάρι μου είναι πράσινο.
- Ποδηλατώ πάντα στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας, εκτός αν έχω πρόθεση να προσπεράσω ή να στρίψω αριστερά.
- Επιλέγω έγκαιρα τη σωστή λωρίδα κυκλοφορίας, προειδοποιώντας τους άλλους οδηγούς σε περίπτωση που θέλω να στρίψω.
- Προειδοποιώ πάντα τους οδηγούς για κάθε αλλαγή τις πορείας μου: για στροφή αριστερά εκτείνω το αριστερό χέρι, για δεξιά το δεξί και για μείωση ταχύτητας κινώ πάνω-κάτω εκτεταμένη την παλάμη μου.
- Αποφεύγω τις ριψοκίνδυνες και παράτολμες ενέργειες.
- Κρατάω το τιμόνι του ποδηλάτου και με τα δύο χέρια, εκτός εάν πρέπει να κάνω προειδοποιητικό σήμα στους οδηγούς που με ακολουθούν.
- Αν θέλω να στρίψω σε μία διασταύρωση αλλά κινούμαι στην απέναντι λωρίδα κυκλοφορίας από αυτήν που βρίσκεται η στροφή ή εάν οι συνθήκες του δρόμου είναι «δύσκολες» (η κίνηση είναι πυκνή, οι ταχύτητες των οχημάτων μεγάλες κ.λ.π.) είναι προτιμότερο να σταματήσω στο φανάρι και να περάσω το ποδήλατο απέναντι από την διάβαση πεζών.
- Όταν διασχίζω κάθετα έναν δρόμο, περνώ από μία διάβαση ή νησίδα κ.λ.π. είναι ασφαλέστερο να κατέβω από το ποδήλατο και να το περάσω απέναντι με τα χέρια.
- Προσπερνώ κρατώντας απόσταση 1 μέτρου εντός πόλης και 1,5 μέτρου εκτός πόλης.
- Προσπερνώ πάντα από αριστερά όταν σταματά μπροστά μου λεωφορείο ή ταξί σε στάση, γιατί από δεξιά κατεβαίνουν επιβάτες και υπάρχει κίνδυνος ατυχήματος.
- Προσπερνώ ένα εμπόδιο ή όχημα αφού προηγουμένως ελέγξω γύρω μου και ιδιαίτερα πίσω μου, υπολογίσω την ταχύτητα και την θέση των οχημάτων στο οδόστρωμα και κατόπιν προσπερνώ προσεκτικά κρατώντας τις αποστάσεις.
- Όταν με προσπερνάει κάποιο άλλο όχημα δεν αλλάζω πορεία (μόνο σε έκτακτη ανάγκη εκμεταλλεύομαι το περιθώριο που έχω αφήσει), κρατώ σταθερά το τιμόνι του ποδηλάτου για τον όγκο του αέρα που θα φέρει πάνω μου το όχημα και δεν «τα χάνω».
- Όταν βγαίνω από στενό σε κεντρικό δρόμο, εκτός από τα διερχόμενα οχήματα, προσέχω μήπως κάποιο σταματημένο ξεκινήσει, ξεπαρκάρει ή κάνει αναστροφή.
- Όταν στρίβω σε διασταύρωση με πορτοκαλί βέλη που αναβοσβήνουν προσέχω και παραχωρώ προτεραιότητα στους πεζούς που περνούν την διάβαση.
- Η πορεία του ποδηλάτου μου πρέπει να είναι σταθερή, να έχω καλή ισορροπία, να μην ποδηλατώ κάνοντας ζικ-ζακ και ελιγμούς, γι’ αυτό κρατώ χαλαρά αλλά σταθερά το τιμόνι του ποδηλάτου και κοιτώ μακριά μπροστά μου.
- Υπάρχουν δρόμοι στους οποίους η κίνηση με ποδήλατο με μεγαλύτερη ταχύτητα εγγυάται την ασφάλειά μου περισσότερο από ότι η βραδυπορία μου.
- Γενικότερα όσο λιγότεροι με προσπερνούν τόσο το καλύτερο.
- Αποφεύγω να ποδηλατώ πάνω στο πεζοδρόμιο αλλά το κάνω όποτε αυτό είναι απαραίτητο.
- Δεν παρεμποδίζω την κίνηση των πεζών στο πεζοδρόμιο.
- Προτιμώ δρόμους με λιγότερη κίνηση που τα οχήματα κυκλοφορούν με χαμηλότερες ταχύτητες όπως στενά, απόκεντρους, παραλιακούς δρόμους, παράδρομους οδών κ.λ.π.
- Όπου υπάρχει δρόμος αποκλειστικής κυκλοφορίας ποδηλάτου (ποδηλατόδρομος) τον χρησιμοποιώ.
- Κάποιες φορές είναι προτιμότερο να καλύπτω όλη τη λωρίδα κυκλοφορίας με το ποδήλατο, ώστε οι οδηγοί να με προσέχουν περισσότερο.
- Κατά τη νυκτερινή οδήγηση χρησιμοποιώ μεγάλα εμπρόσθια και οπίσθια φώτα, φοράω ανακλαστικό γιλέκο και αποφεύγω τα μαύρα ρούχα, έτσι ώστε να γίνομαι ευκολότερα ορατός.
- Δεν οδηγώ φοβισμένα ή τρομαγμένα, δίνοντας δικαίωμα στους υπόλοιπους οδηγούς να οδηγούν πιο επιθετικά και να μη με λογαριάζουν.
- Περισσότερα ποδήλατα που κυκλοφορούν μαζί, αναγκάζουν τους οδηγούς να προσέχουν περισσότερο.
- Εκμεταλλεύομαι το πλεονέκτημα της καλύτερης ορατότητας που μου προσφέρει η καλύτερη και ψηλότερη θέση οδήγησης του ποδηλάτου έναντι των οδηγών του αυτοκινήτου.
- Σε περίπτωση ατυχήματος δεν πανικοβάλλομαι, ξεκουράζομαι, πίνω λίγο νερό, δέχομαι τη βοήθεια τρίτων και αν είναι κάτι σημαντικό καλώ σε βοήθεια.
- Καλό είναι να γνωρίζω τις βασικές πρώτες βοήθειες.

Ιδιαίτερα προσέχω…

- Τις πόρτες που ανοίγουν ξαφνικά από σταματημένα ή παρκαρισμένα οχήματα και αφήνω πάντα περιθώριο ενός μέτρου από αυτά για να μπορώ να αντιδράσω έγκαιρα.
- Τα σταματημένα ή παρκαρισμένα οχήματα που ξεκινούν ή ξεπαρκάρουν χωρίς προειδοποίηση και αφήνω πάντα περιθώριο ενός μέτρου από αυτά για να μπορώ να αντιδράσω έγκαιρα.
- Τα αυτοκίνητα που με προσπερνούν και αμέσως μετά στρίβουν ακριβώς μπροστά μου, ενώ εγώ συνεχίζω να κινούμαι ευθεία.
- Τα στενά, τις μεγάλες διασταυρώσεις, τις «δύσκολες» διασταυρώσεις χωρίς ορατότητα, είτε έχω προτεραιότητα είτε όχι.
- Τα αυτοκίνητα που προπορεύονται, διότι μπορεί να σταματήσουν ξαφνικά μπροστά μου χωρίς προειδοποίηση και αφήνω αποστάσεις για να μπορώ να αντιδράσω έγκαιρα.
- Τις σφήνες στα μποτιλιαρίσματα, τους καθρέφτες και τα χέρια των οδηγών που προεξέχουν, τις απότομες αλλαγές λωρίδας των οχημάτων, τις πόρτες που μπορεί να ανοίξουν ξαφνικά κλπ. Διατηρώ χαμηλή ταχύτητα καθώς περνάω με το ποδήλατο μου ανάμεσα από τα σταματημένα αυτοκίνητα.
- Τα παιδιά, τους ηλικιωμένους και τα ζώα που μπορεί να πεταχτούν ξαφνικά μπροστά μου.
- Την προτεραιότητα στους κυκλικούς κόμβους και τις κινήσεις των υπόλοιπων οδηγών.
- Μήπως τα μπατζάκια του παντελονιού και τα κορδόνια μου σκαλώνουν στους δίσκους, διότι υπάρχει κίνδυνος ανατροπής μου από το ποδήλατο.
- Πώς χρησιμοποιώ τα φρένα μου, δεν πατάω ποτέ μόνο το ένα και ιδιαίτερα το μπροστινό, διότι υπάρχει κίνδυνος ανατροπής μου από το ποδήλατο.

Στο οδόστρωμα προσέχω…

- Όταν υπάρχει υγρασία, νερό, πάγος, σαπουνάδα, άμμος, χαλίκι, πετρέλαιο κ.λ.π. η άσφαλτος είναι επικίνδυνη και χρειάζεται να προσέχω περισσότερο.
- Προσέχω τις ράγες τρένου ή του τραμ, τις σχάρες υπονόμων κ.λ.π. και τις περνάω κάθετα για την ασφάλειά μου και την προστασία του ποδηλάτου μου.
- Προσέχω το ανέβασμα και κατέβασμα πεζοδρομίων ή εμποδίων και τα περνάω κάθετα για την ασφάλειά μου και την προστασία του ποδηλάτου μου.
- Προσέχω τις λακκούβες, τα υψώματα και τις κακοτεχνίες του δρόμου κ.λ.π., τα αποφεύγω ή ανασηκώνομαι ελαφρώς για την ασφάλειά μου και την προστασία του ποδηλάτου μου.
- Προκειμένου να ανέβω ένα πεζοδρόμιο ή να αλλάξω επίπεδο στο δρόμο ανασηκώνομαι από τη σέλλα και ρίχνω το βάρος μπροστά, για να το κατέβω ρίχνω το βάρος πίσω, με αυτό τον τρόπο ανεβοκατεβαίνω εύκολα χωρίς να καταστρέφω το ποδήλατο.

18.6.12

περί αριστεροφοβίας και άλλων δαιμονίων....

Η νίκη της Ν.Δ. στις χτεσινές εκλογές, ή μάλλον η αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ να αναδειχθεί σε πρώτο κόμμα, αποδίδεται σωρηδόν από ειδησεογραφικά sites, από πολλά blogs, στο facebook κλπ, στον φόβο του κόσμου μπροστά στο δίλημμα "ευρώ ή δραχμή;". "Ο Θεός Φόβος και ο αντιδημοκρατικός νόμος νίκησαν το κοινωνικοπολιτικό θαύμα και τον Πολίτη" (ένα ήπιο δημοσίευμα, με στομφώδη ωστόσο τίτλο). 
Ήταν άρα ο Φόβος απέναντι στην ανέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ που οδήγησε τους ψηφοφόρους να ψηφίσουν ΝΔ; Δικαιολογείται η οργή που έχει ξεχυθεί, ενάντια στους "ανεγκέφαλους" που ενίσχυσαν τον δικομματισμό; (χρησιμοποιώ τη λέξη "ανεγκέφαλους" ως κόσμια... στη θέση της βάλτε όποια άλλη θέλετε, την πρωτιά έχει βέβαια εκείνη με τα τρία "α"). 
 Έκατσα και υπολόγισα -μόνος μου, γιατί δεν εμπιστεύομαι τα ΜΜΕ- τα ποσοστά που κέρδισαν χτες τα δύο πρώτα κόμματα και εκείνα που έχασαν όλοι οι υπόλοιποι, σε σχέση με τις εκλογές του Μαΐου. Επίσης, παρόλο που δεν αποτελεί αληθές τεκμήριο, θεώρησα ότι -κατά την τακτική των δημοσκοπήσεων- εκείνοι που απέσυραν την ψήφο τους από κάποιο κόμμα την έδωσαν σε κάποιο συγγενές, δηλαδή οι "δεξιοί" στην ΝΔ και οι "αριστεροί" στον ΣΥΡΙΖΑ. 
 Ιδού τα αποτελέσματα:



Απομένει, από εκείνους που δεν ψήφισαν τα υπόλοιπα μικρά κόμματα, 1,68% υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ και 1,47% υπέρ της ΝΔ. 

Δηλαδή: οι Έλληνες χθες στην ουσία δεν ψήφισαν διαφορετικά από ότι στις προηγούμενες εκλογές. Οι διασκορπισμένοι της δεξιάς μαζεύτηκαν στη ΝΔ και οι αντίστοιχοι της αριστεράς έδωσαν μια πρωτοφανή ώθηση στον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος είναι και ο μεγάλος νικητής των πρόσφατων εκλογικών αναμετρήσεων. 

 Ας έρθουμε όμως πάλι στο "Φόβο". Μας λένε ότι από φόβο το 1,47% έτρεξε σαν τα πρόβατα να στηρίξει τον Σαμαρά! Τόσο μεγάλος φόβος και τρόμος έπιασε το Πανελλήνιο, που 90.500 Έλληνες από τα 6.155.000 που ψήφισαν, έτρεξαν να ψηφίσουν ΝΔ, κυριευμένοι από τον τρόμο και την ταραχή! Φοβερό τσουνάμι, ομολογώ ότι σοκαρίστηκα! Ένα ολόκληρο Έθνος, πανικόβλητο, προτίμησε τα 300 ευρώ μισθό από την καταγγελία του Μνημονίου! 
Ας σοβαρευτούμε. Στην πραγματικότητα, το 3,4% των συμπολιτών μας, που δεν ψήφισαν τα μικρά κόμματα τα οποία είχαν στηρίξει το Μάιο, μοίρασε την ψήφο του στα δύο πρώτα. Τί το πιο φυσιολογικό. Από την άλλη, αν υποθέσουμε ότι σε μια εικονική πραγματικότητα το 1,47% πήγαινε επίσης στον ΣΥΡΙΖΑ, τότε θα είχαμε ΝΔ = 28,19 και ΣΥΡΙΖΑ = 28,36. Μιλάμε πλέον για φανταστικό σενάριο, με δεδομένο ότι: 1) η διαφορά θα ήταν λίγο παραπάνω από 10.000 ψήφοι και 2) στα λοιπά κόμματα συγκαταλέγονται και δεξιές και αριστερές πολιτικές τάσεις. Η δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης, στην περίπτωση αυτή, θα ξεπερνούσε κάθε φαντασία. 

Επομένως, δεν δέχομαι τις αναλύσεις περί "Φόβου" και τους συνεπακόλουθους χαρακτηρισμούς. Η ψήφος είναι αναπαλλοτρίωτο δικαίωμα του κάθε πολίτη και Δημοκρατία χωρίς σεβασμό στην εκφρασμένη βούληση ακόμα και του τελευταίου πολίτη δε μπορεί να σταθεί. Άσχετο αν μας αρέσει ή δε μας αρέσει.

Καλό λοιπόν το παραμύθι του "Φόβου", αλλά μη γελιόμαστε... δεν έχει δράκο!

8.6.12

είμαστε όλοι Καραγκιόζηδες;


Στην πρόσφατη διαφήμιση του "Γερμανού" ο καλοκάγαθος κυριούλης αποκαλεί έμμεσα "Καραγκιόζη" κάθε γονιό που δεν διαθέτει χρήματα ή δεν κρίνει σκόπιμο να αγοράσει κι άλλα κι άλλα παιχνίδια στο παιδί του. Για το μικρό "Κολλητήρι" πάλι, η καταναλωτική προπαγάνδα επιτάσσει ότι ένα παιχνίδι το οποίο έχει κλείσει ένα-δυο χρόνια ζωής θεωρείται άχρηστο, παρωχημένο, διόλου διασκεδαστικό.
Πολλοί ίσως γέλασαν με την διαφήμιση. Δεν γνωρίζω πόσο θα γελάσουν όταν την ίδια ατάκα τη χρησιμοποιήσει το παιδί τους, όταν ο πεντάχρονος-δεκάχρονος γιος αποκαλέσει "Καραγκιόζη" τον πατέρα του... Είναι κάτι που θα γίνει, μιας που τα παιδιά αναπαράγουν τέτοιου είδους συνθήματα με μεγάλη ευκολία.
Στο διδακτικό μέρος του θέματος, τα παιδιά εμπεδώνουν ότι ο κάθε γονιός που δεν υποκύπτει στις καταναλωτικές ορέξεις τους είναι "Καραγκιόζης" ! Άντε να αντεπεξέλθει τώρα παιδαγωγικά, τη στιγμή που μια ατάκα έρχεται να γκρεμίσει τον όποιο κόπο έχει κάνει για να μεταδώσει στο παιδί του τόσο την αξία των πραγμάτων όσο και το βαθμό της αναγκαιότητάς τους. 
Όσο αστεία ή ευρηματική και αν φαίνεται μια διαφήμιση η οποία απευθύνεται σε παιδιά, δε μπορεί να ακολουθεί τους όρους των διαφημίσεων για ενήλικες. Ο ενήλικας έχει την αυτογνωσία και το νου να αξιολογήσει οποιονδήποτε χαρακτηρισμό συνδέεται με το προϊόν που διαφημίζεται, μπορεί να φιλτράρει το περιεχόμενό του και είναι σε θέση να ιεραρχήσει τις ανάγκες του. Το παιδί πάλι θέλει δουλειά μέχρι να μάθει ορισμένα πράγματα, και ειδικά μέχρι να ιεραρχήσει τα θέλω του. Πόσο εύκολο είναι πλέον αυτό για έναν γονιό που απειλείται με την ταμπέλα του "Καραγκιόζη";


Άσχετο: Αφού το κράτος κατέφυγε στην προσφορά του Γερμανού και των συνεταίρων του, γιατί η Γερμανίδα συνεχίζει να μας συμπεριφέρεται σαν "Καραγκιόζηδες";


7.6.12

Αναζητήσεις...



Σωστά το τραγούδησε ο Αλκίνοος: "με τόσα ψέματα που ντύθηκαν οι λέξεις, πώς να σου πω το σ' αγαπώ, να το πιστέψεις..."
Και όχι μόνο το "σ' αγαπώ".
Καθημερινά φθείρονται οι λέξεις, όταν χρησιμοποιούνται για να καλύψουν το κενό των σκέψεων, των προθέσεων, των συναισθημάτων.... Στη νομοτέλεια που θέλει τις λέξεις περιγραφικές των πραγμάτων, όταν χρησιμοποιούνται ελλείψει περιεχομένου καταλήγουν, μέσα από μια αμείλικτη διαδικασία συνεχούς εκφυλισμού, να χάσουν το ουσιαστικό τους περιεχόμενο.
Λόγια, λόγια, λόγια..... λέξεις άτακτα, αλόγιστα αραδιασμένες για να περιγράψουν το τίποτα, λέξεις ιερές που εκπορνεύονται στο βωμό μιας -μοιραία- βραχύβιας επιδίωξης. 
Γι αυτό σου λέω, μη λες πολλά... μην προσπαθείς μάταια.
Όταν οι λέξεις χάσουν το νόημά τους, αναζήτησέ το στη Σιωπή.