8.5.12

Αντιγράφοντας τα όπλα των "οχτρών"....

Στις εκλογές της 6ης Μαΐου δεν ψήφισα. Γιατί κατοικώ μακριά από τον τόπο καταγωγής μου και θεώρησα μεγάλο το έξοδο. Ίσως το κόστος να ήταν και το άλλοθι στην αδυναμία μου να καταλήξω σε κάποιο ψηφοδέλτιο που να με εκφράζει πραγματικά. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν έχω ή ότι δεν δικαιούμαι να έχω άποψη για όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα.
Βλέπω λοιπόν τις 2 τελευταίες μέρες τον τρόπο που διακωμωδείται ή επικρίνεται η είσοδος στη Βουλή της "Χρυσής Αυγής". Βλέπω το αντιφασιστικό παραλήρημα των χρηστών των "μέσων κοινωνικής διαδικτύωσης" και απορώ. 
Πρώτο, επειδή με τις συνεχείς αναφορές τους, στην ουσία αναπαράγουν και διαφημίζουν το κόμμα που επικρίνουν. Είναι αστείο, αν σκεφτείτε ότι προσωπικά ό,τι έμαθα για τη "Χρυσή Αυγή" το έμαθα από τους φίλους μου στα blogs και στο facebook. "Η καλύτερη διαφήμιση είναι η δυσφήμηση" κατά τους όρους του μάρκετινγκ, και επομένως, αν ήμουν στέλεχος του συγκεκριμένου κινήματος θα έστελνα πολλά συγχαρητήρια και ευχαριστίες στα παπαγαλάκια που αναμασούν -έστω απορριπτικά- την είδηση. 
Δεύτερο, και πιο θλιβερό: στην επικριτική προσπάθειά τους γίνονται ίδιοι με εκείνους που πολεμούν. Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στην έκφραση "όξω τα πορνοκάναλα" και στην "όξω οι φασίστες οι χρυσαυγίτες"; (για να χρησιμοποιήσω ένα πολύ απαλό παράδειγμα). Όσο φασιστικός και καταδικαστέος είναι ο τρόπος της μιας πλευράς, το ίδιο βλέπω και από την άλλη. Αν ορίσουμε ως φασισμό την δια της βίας εξόντωση των αντιφρονούντων, τότε δεν διαφέρουν και πολύ οι υβριστές από εκείνους που βρίζουν. Εύγε, γίναμε όλοι τα ίδια σκ@τ@!
Και τρίτο, απορώ με πόση ευκολία επιτίθενται στους συμπολίτες μας που για τους λόγους που εκείνοι γνωρίζουν έριξαν το συγκεκριμένο ψηφοδέλτιο. Οι χαρακτηρισμοί που εξαπολύονται με περισσή ευκολία, κάθε άλλο προδίδουν παρά πολιτισμό και αλληλοσεβασμό. Άλλη μια νίκη για εκείνους που εφαρμόζουν την τακτική του "διαίρει και βασίλευε".... μπράβο μας. 
Οι θέσεις της "Χρυσής Αυγής" δεν με εκφράζουν, επειδή με τις τακτικές τους στερούν από τους πολίτες την αξιοπρέπεια και την ελευθερία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το πολυπροβληθέν "εγέρθητι...". Είτε όμως το θέλουμε, είτε όχι, πάνω από 450.000 Έλληνες πολίτες ψήφισαν αυτό το κόμμα και το έβαλαν στη Βουλή. 
Βασική αρχή της Δημοκρατίας είναι το δικαίωμα της έκφρασης όλων, ακόμα και της μειοψηφίας, ενώ στο τέλος γίνεται αυτό που αποφασίζει η πλειοψηφία. Αν πιστεύουμε στη Δημοκρατία δεν υπάρχει λόγος για την καλλιέργεια φόβου ή μίσους ενάντια σε οποιονδήποτε δεν μας εκφράζει ή θεωρούμε βλαβερό.
Και στην τελική, αν κάτι δεν μας αρέσει ας φερθούμε έξυπνα. Και κυρίως όχι μιμούμενοι αυτό που επικρίνουμε. Πέρα από τα υβρεολόγια και τους αφορισμούς, ο Πολιτισμός μας μάς έχει κληροδοτήσει την Πειθώ, τη Σύνεση, τον Διάλογο, την Επιχειρηματολογία.

Δεν υπάρχουν σχόλια: