23.5.12

πρώτα οι πέτρες...!

photo by http://dlfriedman.com

Ένας καθηγητής φιλοσοφίας εμφανίστηκε στην τάξη του με ένα μεγάλο χάρτινο κουτί.. .Χωρίς να μιλήσει, πήρε από την χάρτινη κούτα ένα άδειο γυάλινο βάζο και άρχισε να το γεμίζει με μικρές πέτρες. Οι μαθητές τον κοιτούσαν με απορία. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο ρώτησε: 
 - Είναι γεμάτο το βάζο; 
 Οι μαθητές απάντησαν: - Ναι, είναι γεμάτο. 
 Αυτός χαμογέλασε και χωρίς να μιλήσει, πήρε από τη χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με μικρά βότσαλα και άρχισε να γεμίζει το βάζο, το κούνησε λίγο και τα βότσαλα κύλησαν και γέμισαν τα κενά μεταξύ των πετρών. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε: 
 - Είναι γεμάτο το βάζο; 
 Οι μαθητές απάντησαν: - Ναι, είναι γεμάτο. 
 Αυτός χαμογέλασε πάλι και χωρίς να μιλήσει, πήρε από τη χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με άμμο και άρχισε να την αδειάζει μέσα στο βάζο. Η άμμος χύθηκε και γέμισε όλα τα κενά μεταξύ των πετρών και των βότσαλων. Όταν το βάζο δε χωρούσε άλλο, ρώτησε: 
 - Είναι γεμάτο το βάζο; 
 Οι μαθητές δίστασαν για λίγο, αλλά απάντησαν: 
 - Ναι, είναι γεμάτο. 
 Αυτός χαμογέλασε πάλι και χωρίς να μιλήσει πήρε από την χάρτινη κούτα δύο μπουκάλια μπύρες και άρχισε να τα αδειάζει μέσα στο βάζο. Τα υγρά γέμισαν όλο το υπόλοιπο κενό του βάζου. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε: 
 - Είναι γεμάτο το βάζο; 
 Οι μαθητές αυτή τη φορά γέλασαν και είπαν:
 - Ναι, είναι γεμάτο.
 - Τώρα, λέει ο καθηγητής, θέλω να θεωρήσετε ότι το βάζο αυτό αντιπροσωπεύει τη ζωή σας:
 1. Οι πέτρες είναι τα πιο σημαντικά στη ζωή σας, οικογένεια, ο σύντροφός σας, τα παιδιά σας, η υγεία σας, οι καλοί σας φίλοι. Είναι τόσο σημαντικά που ακόμα κι αν όλα τα υπόλοιπα λείψουν, η ζωή σας θα εξακολουθήσει να είναι γεμάτη.
 2. Τα βότσαλα είναι τα άλλα πράγματα που έρχονται στη ζωή μας, όπως οι σπουδές, η δουλειά μας, το σπίτι μας, το αυτοκίνητό μας. Αν αυτά τα βάλετε πρώτα στο βάζο δεν θα υπάρχει χώρος για τις πέτρες, τα σημαντικά της ζωής.
 3. Η άμμος είναι όλα τα υπόλοιπα, τα πολύ μικρά της ζωής. Αν βάλεις πρώτα άμμο στο βάζο, δεν θα υπάρχει χώρος ούτε για τις πέτρες αλλά ούτε για τα βότσαλα. 
 Το βάζο είναι η ζωή σας. Αν ξοδεύετε χρόνο και δύναμη για μικρά πράγματα, δεν θα βρείτε ποτέ χρόνο για τα πιο σημαντικά. Ξεχωρίστε ποια είναι τα πιο σημαντικά για την ευτυχία σας. Μιλήστε με τους γονείς σας, παίξτε με τα παιδιά σας, απολαύστε τη σύντροφό σας, προσέξτε την υγεία σας, χαρείτε με τους φίλους σας. Πάντα θα υπάρχει χρόνος για γνώση και σπουδές, πάντα θα υπάρχει χρόνος για εργασία, πάντα θα υπάρχει χρόνος για να φτιάξετε το σπίτι σας, το αυτοκίνητό σας, τα στερεοφωνικά σας. Όμως να φροντίσετε για τις πέτρες πρώτα. Ξεχωρίστε τις προτεραιότητες. 
 Οι μαθητές είχαν μείνει άφωνοι. Ένας όμως ρώτησε:
 - Καλά, η μπύρα τι αντιπροσωπεύει; 
 Ο καθηγητής γελώντας του απαντά: - Χαίρομαι που ρωτάς. Θα σας πω. Δεν έχει σημασία πόσο γεμάτη είναι η ζωή σας, δεν έχει σημασία πόσο στριμωγμένος είσαι, γιατί πρέπει να ξέρεις ότι πάντα θα υπάρχει λίγος χώρος για δυο μπιρίτσες…

20.5.12

Καράβι μικρό...

Καράβι το είναι μας
που ταξιδεύει στης ζωής το πέλαγος
την πίστη έχει για κουπιά
την αναζήτηση της ευτυχίας για πηδάλιο
στα ξάρτια κρέμεται η ελπίδα
που φουσκώνει απ΄ της αγάπης την πνοή.
Ανήσυχο από την άγνοια του προορισμού,
ακούραστο από τις θύελλες της κάθε συγκυρίας
αλλά και την απόγνωση που φέρνει η νηνεμία,
όσο κρατά στην επιφάνεια
ταξιδεύει…

Ούτε οι νύχτες οι υγρές, ούτε οι φουρτούνες,
ούτε τα αιμοβόρα κήτη της αβύσσου,
ούτε η καυτή η ξηρασία το τρομάζουν
όσο η απουσία μια μικρής έστω βαρκούλας
που έβαλε πλώρη και ταξιδεύει πλάι του,
που έχει τη δύναμη να βοηθήσει, έστω και λίγο,
όταν θεριέψουν οι αντίξοες συνθήκες
που μάρτυρας θα είναι, αν ναυαγήσει,
της ύπαρξής του μα και του αγώνα του
πριν καταλήξει στον υγρό του τάφο…

(2005)


8.5.12

Αντιγράφοντας τα όπλα των "οχτρών"....

Στις εκλογές της 6ης Μαΐου δεν ψήφισα. Γιατί κατοικώ μακριά από τον τόπο καταγωγής μου και θεώρησα μεγάλο το έξοδο. Ίσως το κόστος να ήταν και το άλλοθι στην αδυναμία μου να καταλήξω σε κάποιο ψηφοδέλτιο που να με εκφράζει πραγματικά. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν έχω ή ότι δεν δικαιούμαι να έχω άποψη για όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα.
Βλέπω λοιπόν τις 2 τελευταίες μέρες τον τρόπο που διακωμωδείται ή επικρίνεται η είσοδος στη Βουλή της "Χρυσής Αυγής". Βλέπω το αντιφασιστικό παραλήρημα των χρηστών των "μέσων κοινωνικής διαδικτύωσης" και απορώ. 
Πρώτο, επειδή με τις συνεχείς αναφορές τους, στην ουσία αναπαράγουν και διαφημίζουν το κόμμα που επικρίνουν. Είναι αστείο, αν σκεφτείτε ότι προσωπικά ό,τι έμαθα για τη "Χρυσή Αυγή" το έμαθα από τους φίλους μου στα blogs και στο facebook. "Η καλύτερη διαφήμιση είναι η δυσφήμηση" κατά τους όρους του μάρκετινγκ, και επομένως, αν ήμουν στέλεχος του συγκεκριμένου κινήματος θα έστελνα πολλά συγχαρητήρια και ευχαριστίες στα παπαγαλάκια που αναμασούν -έστω απορριπτικά- την είδηση. 
Δεύτερο, και πιο θλιβερό: στην επικριτική προσπάθειά τους γίνονται ίδιοι με εκείνους που πολεμούν. Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στην έκφραση "όξω τα πορνοκάναλα" και στην "όξω οι φασίστες οι χρυσαυγίτες"; (για να χρησιμοποιήσω ένα πολύ απαλό παράδειγμα). Όσο φασιστικός και καταδικαστέος είναι ο τρόπος της μιας πλευράς, το ίδιο βλέπω και από την άλλη. Αν ορίσουμε ως φασισμό την δια της βίας εξόντωση των αντιφρονούντων, τότε δεν διαφέρουν και πολύ οι υβριστές από εκείνους που βρίζουν. Εύγε, γίναμε όλοι τα ίδια σκ@τ@!
Και τρίτο, απορώ με πόση ευκολία επιτίθενται στους συμπολίτες μας που για τους λόγους που εκείνοι γνωρίζουν έριξαν το συγκεκριμένο ψηφοδέλτιο. Οι χαρακτηρισμοί που εξαπολύονται με περισσή ευκολία, κάθε άλλο προδίδουν παρά πολιτισμό και αλληλοσεβασμό. Άλλη μια νίκη για εκείνους που εφαρμόζουν την τακτική του "διαίρει και βασίλευε".... μπράβο μας. 
Οι θέσεις της "Χρυσής Αυγής" δεν με εκφράζουν, επειδή με τις τακτικές τους στερούν από τους πολίτες την αξιοπρέπεια και την ελευθερία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το πολυπροβληθέν "εγέρθητι...". Είτε όμως το θέλουμε, είτε όχι, πάνω από 450.000 Έλληνες πολίτες ψήφισαν αυτό το κόμμα και το έβαλαν στη Βουλή. 
Βασική αρχή της Δημοκρατίας είναι το δικαίωμα της έκφρασης όλων, ακόμα και της μειοψηφίας, ενώ στο τέλος γίνεται αυτό που αποφασίζει η πλειοψηφία. Αν πιστεύουμε στη Δημοκρατία δεν υπάρχει λόγος για την καλλιέργεια φόβου ή μίσους ενάντια σε οποιονδήποτε δεν μας εκφράζει ή θεωρούμε βλαβερό.
Και στην τελική, αν κάτι δεν μας αρέσει ας φερθούμε έξυπνα. Και κυρίως όχι μιμούμενοι αυτό που επικρίνουμε. Πέρα από τα υβρεολόγια και τους αφορισμούς, ο Πολιτισμός μας μάς έχει κληροδοτήσει την Πειθώ, τη Σύνεση, τον Διάλογο, την Επιχειρηματολογία.