25.3.12

Κουβεντούλα με τον Σουρή


Χθες βράδι, καθώς περπατούσα στο Σύνταγμα, ένιωσα ακόμα μια φορά την αξιοπρέπειά μου ως Έλληνα Πολίτη να τσαλακωνεται βάναυσα από τα σιδηροπαραπετάσματα που έστησε το "Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη" για να αντιμετωπίσει "επιχειρησιακά" (πολεμικός όρος, μη γελιόμαστε) τους πολίτες που θα τολμήσουν να "απειλήσουν" την ακεραιότητα των πολιτικών. Το έιχα διαβάσει νωρίτερα και δεν το πίστευα: «Σε όλο το μήκος της παρέλασης θα υπάρχουν αστυνομικοί και εκατοντάδες κάγκελα με τους πολίτες να απαγορεύεται να τα περάσουν, με την εντολή στους αστυνομικούς να είναι σαφής, να συνεχιστεί δηλαδή με κάθε τρόπο η παρέλαση και να προστατευθούν οι επίσημοι. Κοινώς η εντολή θα είναι μηδενική ανοχή και έχει δοθεί το πράσινο φως για χρήση δακρυγόνων και κλομπ.» (κλικ).

Τί ειρωνία... δίπλα στο σημείο που θα γίνει η παρέλαση, ένα βήμα από τη Βουλή, βρίσκεται η προτομή του Σουρή... Άγνωστο αν πρόκειται για τραγική ειρωνία των πολιτικών που κάποια στιγμή αποφάσισαν να "τιμήσουν" τον συγκεκριμένο ποιητή - σύμβολο και καταπέλτη ενάντια στην πολιτική διαφθορά. Μπορεί και να πρόκειται για ξεδιάντροπο χλευασμό των πολιτών - σα να μας λένε, "δεν πα να φωνάζετε, εμείς θα συνεχίσουμε να ασχημονούμε".... 


Το μόνο προφανές είναι ότι ο μπαρμά-Σουρής έχει γυρισμένη την πλάτη στη Βουλή, κοιτάζει και απευθύνεται στον απλό κόσμο, όπως έκανε άλλωστε και όσο ζούσε.
Τον χαιρέτισα, όπως πάντα, με σεβασμό. Ένας αναστεναγμός βγήκε από τα στήθη μου: - Πώς τα βλέπεις τα πράγματα, μπαρμπα-Σουρή;

Το πιστεύετε δεν το πιστεύετε, μου απάντησε: 


« Αχ, Θέ μου, τί μαρτύριο
που να μην έχω χέρια
νεράντζια θα επέταγα
στ' αυριανά ασκέρια!

Τον γλύπτη θα εβάραγα
που μ' έστησ' εδώ πέρα
να βλέπω τα καμώματα
του κάθε εθνοπατέρα.

Εφώναζα ο άμοιρος
μα ήτανε στο βρόντο
κι ακόμα ο πολιτικός
τον νέμεται τον τόπο.

Όταν οι κυβερνήτες πια
φοβούνται μια πορεία,
να το γνωρίζετε παιδιά
πως ζείτε Τυρρανία.

Και αν δε με πιστεύετε
ανοίξτε τα βιβλία
ο Θουκυδίδης τά 'λεγε
σαν έγραφ' Ιστορία.

Σήμερα που γιορτάζουμε
Εθνεγερσίας μνήμη
καιρός να ομοιάσουμε
την των προγόνων πύγμη.

Εμπρός, φωνάξτε με καρδιά
"Κάλλιο ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
παρά τη σύγχρονη σκλαβιά,
την απαιχθή δουλεία". »

Δεν υπάρχουν σχόλια: