29.1.11

Πάρε ένα... Βουκεφάλα!



Φώναζες για τα Ελγίνεια, τα διεκδικούσες, ήθελες τον επαναπατρισμό τους.
Ξεσήκωσες τον κόσμο, διοργάνωσες Ολυμπιακούς, έχτισες νέο Μουσείο, μπήκες στην ΟΝΕ, για να πείσεις ότι έχεις τα πολιτιστικά και οικονομικά εχέγγυα να σηκώσεις το βάρος μιας τέτοιας παρακαταθήκης. Δεν έπραξες άσχημα. Ξέχασες όμως, πως το πιστόλι δεν το ακουμπάν  ποτέ επάνω στο τραπέζι, αλλά το κρατάνε από κάτω, και κυρίως φροντίζουν να είναι γεμάτο...
Ξέχασες ὀτι στην παγκόσμια σκακιέρα οφείλεις να κρύβεις άσους στο μανίκι σου και να διερευνάς τις κρυφές επιδιώξεις των άλλων παικτών, που μπορεί να χαμογελούν, αλλά κάθε άλλο παρά φίλοι σου είναι.
Και παράλληλα με τις άτακτες κραυγές σου και την καλοστημένη εικόνα, άφησες στο παρασκήνιο κάθε είδους τρωκτικό να λεηλατεί αντί να χτίζει, να ροκανίζει τα θεμέλια της τόσο επιμελώς στημένης εικόνας.
Έλα όμως που κάποια στιγμή άνοιξε το κουτί, και πίσω από το ιλουστρασιόν χαρτί φάνηκε το αταίριαστο περιεχόμενό του... Έλα που ενώ έβλεπες ή διαισθανόσουν την λεηλασία, από τους μέσα κι από τους έξω, παρίστανες πως δεν τρέχει τίποτα και επέμενες να ξεσκονίζεις τη βιτρίνα... Στην τελική, μέρος της αδηφάγας σπείρας ήσουν, κι ας παρίστανες τον ευπατρίδη.
Και τώρα, που τελειώσαν οι φιλοφρονήσεις και οι "κουμπάρες" βγάλαν τη μάσκα με το ξενέρωτο χαμογελάκι και ζητάνε να πληρώσεις το λογαριασμό, τό παίζεις έκπληκτος;
Τί; δεν έχεις; 
- και ποιός σε ρώτησε αν έχεις;
- αν ήσουν ξεβράκωτος, γιατί διεκδικούσες θέση στο πάρτι τους;
Μην στεναχωριέσαι, θα πληρώσεις έτσι κι αλλιώς! Οι Αποικίες δεν τελειώνουν ποτέ. Μην ξεγελιέσαι.
Μόνο μην τολμήσεις να ζητήσεις τίποτα. Τους ανήκεις ολοκληρωτικά.
Και για να δεις τα καλά τους αισθήματα -γιατί δεν είναι δα και μπαμπούλες, απλά το τσεπάκι τους κοιτάνε, όπως κι εσύ άλλωστε- αντί για τα Μάρμαρα πάρε ένα... Βουκεφάλα!
Ζωγραφιστό.

(Ο πιο πάνω πίνακας κοσμεί αυτές τις μέρες τη βιτρίνα γκαλερί σε κεντρικό δρόμο της Αθήνας)

1 σχόλιο:

Peggy είπε...

Αχ, Ίκαρε, πικρός ο μονόλογός σου... πάρε ένα like!