16.12.10

Μήπως τελικά το κράτος έχει χαθεί;

Ἐπεσε πριν κάτι μήνες στα χέρια μου μια από τις πρώτες εκδόσεις ενός δοκιμίου παλαιού μεν, αλλά που θεωρείται ως ένας από τους θεμέλιους λίθους της σύγχρονης Δημοκρατίας, Το πνεύμα των Νόμων του Μοντεσκιέ, και δεν μπόρεσα να αντισταθώ στον πειρασμό να το ξεφυλλίσω. Ένα σημείο του στροβιλίζεται όλον αυτό τον καιρό στο μυαλό μου, με αφορμή τα όσα συμβαίνουν γύρω μας, και δυστυχώς έχουν εισβάλλει βίαια στην καθημερινότητά μας ακόμα και στο σπίτι μας. Μεταφράζω από το πρωτότυπο:





« Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Είναι επίσης ξεκάθαρο ότι ο μονάρχης που σταματά να εφαρμόζει τους νόμους, είτε εξαιτίας ενός κακού Συμβουλίου είτε από δική του άρνηση, μπορεί εύκολα να επιδιορθώσει τη ζημιά: δεν έχει, παρά να αντικαταστήσει το συμβούλιο, ή να διορθώσει ο ίδιος την άρνησή του. Όταν όμως σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα οι νόμοι έχουν πάψει να εκτελούνται, επειδή αυτό δεν μπορεί να συμβεί παρά μόνο εξαιτίας της διαφθοράς της Δημοκρατίας, τότε το κράτος έχει ήδη χαθεί. »



Έπειτα από μια τόσο αφοριστική διαπίστωση, και με δεδομένο ότι εδώ και πολλά χρόνια στην Ελλάδα οι νόμοι υπάρχουν για να παραβιάζονται ή να μην εφαρμόζονται, ειλικρινά αναρωτιέμαι:
Πώς όλοι αυτοί που οδήγησαν την πατρίδα μου στην καταστροφή -όλοι ανεξαιρέτως παρατάξεων- έχουν το θράσος να προβάλλουν τους εαυτούς τους ως σωτήρες;

Δεν υπάρχουν σχόλια: