18.9.10

Πάρε τα πάνω σου




Δεν έχω τι να τραγουδήσω τι να πω
είναι η φωνή μου ένα σήμα από καπνό
κι έτσι για πάντα λέω το στόμα μου να κλείσω
για τίποτα άλλο πια να μην ξαναμιλήσω
μα πάλι πώς θα ζήσω

Μέσα σε σχολεία μέσα σε πανεπιστήμια
μέσα σε ωδεία σε στρατούς και γυμναστήρια
πέρασα χρόνια άλλος μπήκα κι άλλος βγήκα
κι έχω τη μόρφωση για όπλο και για προίκα
κι ένσημο για το ΙΚΑ

Φεύγει η ζωή τελειώνει σαν σεντόνι φανερώνει
ό,τι αγαπούσα και το άφησα ό,τι μισούσα και το κράτησα
φεύγει η ζωή τελειώνει σαν σεντόνι ξεδιπλώνει
τον εαυτό μου που τον ξέχασα το μέσα κόσμο μου που έχασα
με τέτοια που 'χω ψυχολογία, πώς θα βγω στη συναυλία;

Πάρε τα πάνω σου μικρέ πάρε τα πάνω σου
πάρε μολύβι κι έλα κάθισε στο πιάνο σου
και φτιάξε πάλι την αρχαία συνταγή
μ' ένα τραγούδι να γλυκάνεις την ψυχή
μα άραγε θα μου βγει;

Πρέπει να αδειάσεις το κεφάλι σου απ' τις σκέψεις
μήπως μπορέσεις τελικά να το αντέξεις
αυτά μου είπαν κάποιοι φίλοι χτες το βράδυ
μα εγώ το μόνο που ζητούσα ήταν το χάδι
και μια τους νότα στο σκοτάδι

Φεύγει η ζωή τελειώνει σαν σεντόνι φανερώνει
ό,τι αγαπούσα και το άφησα ό,τι μισούσα και το κράτησα
φεύγει η ζωή τελειώνει σαν σεντόνι ξεδιπλώνει
τον εαυτό μου που τον ξέχασα το μέσα κόσμο μου που έχασα
με τέτοια που 'χω ψυχολογία, πώς θα βγω στη συναυλία;

17.9.10

Η Θεωρία της Σχετικότητας:

Είναι τόσο σχετικά τα μεγέθη, που αυτοκαταργούνται.
Ένα ικανό μυρμήγκι βαρύνει -σε απόλυτο αξία- περισσότερο από έναν μέτριο πρωθυπουργό.

Οδυσσέας Ελύτης, Εκ του Πλησίον 


13.9.10

Αντιγράφω...

Αυτοαναλυώμενος πεφτάγγελος

Η ανάλυση του εαυτού μας γίνεται μέσα από πολλά θολά γυαλιά.
Έτσι προσπαθούμε τουλάχιστον μόνοι μας να συνομιλήσουμε με το πιο κρυμμένο πόθο, φόβο, όνειρό μας.
Από τον άλλους περιμένουμε να μας αποκρυπτογραφήσουν.
Στην αρχή τουλάχιστον.
Μετά χαλιόμαστε. Μετά θυμώνουμε. Μετά ξενερώνουμε. Μετά μας αναλύουμε στον άλλον.
Πάντα ο ίδιος κύκλος.
Δεν είμαστε μόνοι μας, ο καθένας στον πλανήτη του, γιατί χρειαζόμαστε τους άλλους κ οι άλλοι εμάς. Όποιος επιλέξει να είναι μόνος είναι για μένα ήρωας, δυνατός κ μεγαλόψυχος.
Για μένα κ για άλλους. Για άλλους μικρόψυχος κ δειλός κ καταθλιπτικός.
Αν τα βρεις με τον εαυτό σου, λένε, τα έχεις καλά με όλους.
Όταν έχεις να κάνεις με μαλάκα, θα μπει λίγο μαλακία μέσα σου. Όταν έχεις να κάνεις με χαζοχαρούμενο θα μπει λίγο χαζοχαρά μέσα σου. Όταν έχεις να κάνεις με δειλό, θα μπει λίγο δειλία μέσα σου. Όταν έχεις να κάνεις με θλιμμένο, θα μπει λίγη θλίψη μέσα σου.
Όχι, δε θέλω να καταλήξω στο να διαλέγουμε με ποιούς έχουμε να κάνουμε.
Με όλους έχουμε να κάνουμε.
Αυτό που είμαστε είναι απλά μια συνιστώσα. Πολλών δεδομένων, πραγμάτων, καταστάσεων, ανθρώπων.
Δε θέλω να ξανακρίνω το πώς είναι ο άλλος. Δε θέλω να ξανακρίνουν το πώς είμαι εγώ.
Ξέρω τί πέρασα, τί δέχτηκα, τί απέρριψα, τί έζησα για να είμαι εγώ.
Δε μπορώ να ξέρω για σένα.
Ή θα μάθω, ή θα δεχτώ, ή απλά θα σε επηρεάσω άθελά μου από το πέρασμά μου στη ζωή σου.
Πολλά είπα κ πέρασε η ώρα. Τα φτερά σου περιμένουν.
Καλό ταξίδι πεφτάγγελέ μου...